اللیل :
در تاریکی چشم چشم را نمی بیند. و دست به دست نمی رسد. و کسی کسی را نمی شناسد و هرجا که کی به کی بودُ بدان که تاریکی بود.
دو ساعت شب.دو ساعت روز. و باقی را نگو و نپرس. حقمان هم هست. تا ما باشیم انرژی مملکت را اسراف نکنیم. چون اختیارش با ما که نیست...
تاریکی شهر را می بلعد. تاریکی آدمها را جدا می کند از هم . و بختک سیاه با خیال راحت به کارش می رسد.

القصه:
و به من مربوط نیست که اورشلیم را کدام پیامبر مهد موعود قوم برتر جهان اعلام کرد.
آنچه به من و ما مربوط است مرزهای ماست که هیچ ربطی به هیچ چیز ندارد و ملیت ماست و هر کشوری هوا پیما و تانک و توپ به سوی خاک کوروش خیز و رستم و آرش نشانه رود باید برود به درک.

الراز:
تاریکی اگر پشت پلکهایم باشند خوشا شادان روزی که به رخ تو پر نور شود روزم.

البیت:
تا بر نماز استاده ام/گویی به محراب اندری

النظر:
کسی که سودا ی خاک کشورم کند باید خرخره اش را جوید. چه همزبان باشد چه باز آمده از توران و روم.

الاختتام:
نفت،خون جهانی که به دست خونریزان اداره می شود. و یادآر در هر جنگ،مردمان اند که میمیرند نه حاکمان.

۲ مرداد ۱۳۸۷

نظر خوانندگان: