داستان آخر من یک نوشته ی تازه است که شاید بعدن مثل نان،بیات شود و شاید هم نه.
اما جریان و ماجرای آن جریانی است که دغدغه ی انکار ناپذیر همه ماست و کاری هم نمی شود کرد که، افسار به دست نا ساربان هاست...
اما لطف تو است و مرحمتی است که به من می کنی و می نشینی ، وقتت را می گذاری یک داستان درزا می خوانی.
اگر اولهای کار خسته شدی صبر کن، وسط های کار عشقی می شود، آخرهای کار هم حادثه ای.
داستان باله ی تخمه شکن را توی خزه بخوان.

۱۵ اسفند ۱۳۸۶

نظر خوانندگان:

Name:


Email Address:


URL:



Comments:

لطفن عدد داخل مستطیل را وارد کنید: