پارسال پیرارسال داشتم می سوختم که به فکر افتادم داستانی بنویسم و طرح عشقی کنم که بر باد رفت.بعد وقت نوشتن دیدم که بر باد نه، بر آب رفته.داستان من ، خانه به سیلاب، طرح شور آرام یک زندگی عاشقانه است که معشوق واحدی ندارد.و حدیث نفسی است که جان دردمندم را که می سوخت آرام کرد و توانا ساخت فراموش کنم
آیا فراموش کرده ام؟هرچند هرقدر از چیزی دور می شوی بیشترش می شناسی.خانه به سیلاب را اینجا بخوان.ضمنن نامش را به مجموعه داستانی دادم که الان در انتظار مجوز است

۵ شهريور ۱۳۸۶

نظر خوانندگان:

Name:


Email Address:


URL:



Comments:

لطفن عدد داخل مستطیل را وارد کنید: