نکن همچنین
آقای من،جان من، رفیق من، ای ده نفر، صد نفر ، هزار نفری که چنینی می کنی.
نکن همچنین...من این که اسم ببریم، و حرف و بد و بیراه به یک مشت آدمی بزنیم نمور و نالان که بعضی هاشان اصلن شانشان به نقد شدن هم نمی رسد، دوست نمی دارم.
دوست می دارم میان ما شبه روشنفکرهای ایرانی، آن گمشده ی دوست داشتنی، یعنی ادب، برقرا باشد.بیا و خوبی کن و توی کامنت ها و نوشته هایت اسم نبر. یا که می بری فحش نده. هرچند که گمانم راست می گویی.و هرچند گمانم گاه لازم است جای مدارا و نرمش با مریض رو به موت، عضو مریض را برید.
اما آن کار را با کامنت و نظرات نمی شود کرد.
هرچند تو راست می گویی.
بنا بر این با اجازه، نام و اشاره به آدمها را از نظراتت بر می دارم.
25 تیر 1386
خوراک وبلاگ
هرگونه نقل قول از مطالب اين وبلاگ تنها با ذکر نشانی وبلاگ مجاز است.
نقل کامل يک مطلب تنها با اجازهی نويسنده مجاز است.
خزه مسؤوليتی در قبال مطالب اين وبلاگ ندارد.
نظر خوانندگان:
من فقط يه چيزي بگم و تند تند برم... فضولي هم نكرده باشم يه وقتا... ولي...هه هه هه... من اون جاهاي خالي رو قبلن خونده بودم... يه كم زودتر بايد پاك مي كردي! هر چند بي ادبي اي هم توش نديدم...
اقاي تسبيحي ممنون از اينكه هستين!
ممنون از اينكه حالا حالا ها قصد مردن نداريد!
ممنون بابت دنياي قشنگي كه به بقيه ميدين...
من كاراي قلم فلزيتونو دوست دارم....
حضورتون رو هم همينطور...
هيچي نميشه
بگذار اسم ببرد ودلخوري ها ودلزدگي هاش رو تو اين دروغ در دروغ مجازي خالي كنه
چي ميشه ؟؟؟؟؟
سلام آقای تسبیحی عزیز
کجای دنیایی؟ کما فی السابق ارادت عرض می کنم!ء
ساده،ساده،ساده..
موفق باشيد
ماشالله چه قيافه درويشانه اي
به مقاماتي هم رسيده ايد؟
ما هم به دنبال پيري هستيم ،)
شما ديگه چرا؟اخه همه جا دست مميزي؟بي خيال اين نسزا ها كه همش از آن رنو(روشنفكر نمايه وطني)است.
شاد زي روز افزون.